{"id":2375,"date":"2020-08-02T10:26:01","date_gmt":"2020-08-02T08:26:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/?p=2375"},"modified":"2020-08-09T18:11:27","modified_gmt":"2020-08-09T16:11:27","slug":"zbyszko-bednorz-decyzja-rzecz-o-czlowieku-odzyskanym-czesc-2","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/2020\/08\/02\/zbyszko-bednorz-decyzja-rzecz-o-czlowieku-odzyskanym-czesc-2\/","title":{"rendered":"Zbyszko Bednorz \u2013 Decyzja. Rzecz o cz\u0142owieku odzyskanym (cz\u0119\u015b\u0107 2)"},"content":{"rendered":"

Teraz ca\u0142ym sercem pragn\u0105\u0142by dociec przyczyny jej wizyty, z pewno\u015bci\u0105 kry\u0142o si\u0119 co\u015b za tym, mo\u017ce jakie\u015b przeszpiegi, a mo\u017ce po prostu chcia\u0142a si\u0119 wymkn\u0105\u0107 policji.
\n\u2013 Vati, szukam ci\u0119, pos\u0142a\u0142a mnie mama.
\nNie zauwa\u017cona w p\u00f3\u0142mroku wesz\u0142a do kot\u0142owni K\u00e4then. Mia\u0142a na sobie sukienk\u0119 w niebiesko-\u017c\u00f3\u0142te, g\u0119sto siane kwiatki i niebieski fartuszek. Piotr \u017bmuda wzi\u0105\u0142 c\u00f3reczk\u0119 na r\u0119ce i weso\u0142o podni\u00f3s\u0142 w g\u00f3r\u0119. By\u0142 nawet rad, \u017ce przerwa\u0142a mu t\u0119 zadum\u0119, w kt\u00f3rej jak nigdy dot\u0105d ujrza\u0142 \u017cycie w\u0142asne w przedziwnej jasno\u015bci. Ciekawe, \u017ce dzi\u015b \u015bwiadomo\u015b\u0107 ujawnia\u0142a mu takie momenty z tego \u017cycia, o kt\u00f3rych mu si\u0119 dawniej i nie \u015bni\u0142o. Cho\u0107by ten Kobi\u00f3r i te ch\u0142opi\u0119ce lata. Nagle otrz\u0105sn\u0105\u0142 si\u0119 jako\u015b dziwnie, jakby z ch\u0142odu \u2013 co t b\u0119dzie jutro o tej porze? A no, co B\u00f3g da. Na wszelki wypadek wys\u0142a\u0142 K\u00e4then do pa\u0144stwa Neumann, niegdy\u015b w\u0142a\u015bcicieli dobrze prosperuj\u0105cej piekarni, z kt\u00f3rymi \u017bmudowa um\u00f3wi\u0142a si\u0119 na wsp\u00f3lne wyruszenie z domu i kaza\u0142 jej powiedzie\u0107, \u017ceby nie czekali na nich, bo w ostateczno\u015bci \u2013
\n\u2013 powiedz im, \u017ce mamusia nie jedzie.
\nDziecko spojrza\u0142o na ojca pytaj\u0105co. Gdy wychodzili z podw\u00f3rka, \u017bmuda przystan\u0105\u0142:
\n\u2013 S\u0142uchaj K\u00e4then, mamusia powiedzia\u0142a ci, \u017ce jedziemy, ale ja teraz w\u0142a\u015bnie id\u0119 do mamusi i mamusia zmieni swoje postanowienia, zobaczysz. Nie \u017cal by ci by\u0142o tego podw\u00f3rza, w\u0142asnego ogr\u00f3dka, w kt\u00f3rym by usch\u0142y wszystkie twoje kwiatuszki, jakie posia\u0142a\u015b na klombie pod star\u0105 jab\u0142oni\u0105, wiesz, \u017ce nikt by ich nie podlewa\u0142\u2026
\nI tak m\u00f3wi\u0142 jeszcze chwil\u0119, ale dziecko oba\u0142amucone przez matk\u0119 i \u017cyj\u0105ce ju\u017c od kilku dni w atmosferze wyjazdu w dalek\u0105 podr\u00f3\u017c \u2013 samo nie wiedzia\u0142o, czy lepiej s\u0142ucha\u0107 mamusi czy tatusia.
\n\u2013 W ka\u017cdym razie teraz p\u00f3jdziesz do pani Neumann i powiesz, \u017ce nie jedziemy; mo\u017cesz tam zosta\u0107 d\u0142u\u017cej \u2013 doda\u0142, nie chc\u0105c by dziecko wr\u00f3ci\u0142o do domu w czasie jego rozmowy z Gerd\u0105.
\nGerda czeka\u0142a na t\u0119 rozmow\u0119. \u017bmuda wszed\u0142 poprzez ogo\u0142ocony przedpok\u00f3j do kuchni. Kuchnia zion\u0119\u0142a pustk\u0105, mimo, \u017ce w\u0142a\u015bciwie umeblowanie kuchenne pozostawa\u0142o nienaruszone, jednak brak naczy\u0144, serwet, firanek, obrusa na stole i innych drobiazg\u00f3w czyni\u0142 z tego przytulnego miejsca, w kt\u00f3rym skupia\u0142o si\u0119 przez d\u0142ugie lata ich \u017cycie, pomieszczenie zimne i nieprzyjemne. Pod oknem sta\u0142 du\u017cy, otwarty kosz. Gerda siedzia\u0142a przy stole i szy\u0142a, widocznie jakie\u015b woreczki na \u017cywno\u015b\u0107. Na dosy\u0107 szczup\u0142ej, raczej ko\u015bcistej twarzy, jeszcze \u015bwie\u017cej, zna\u0107 dobrze piel\u0119gnowanej, rysowa\u0142a si\u0119 stanowczo\u015b\u0107, podkre\u015blona mo\u017ce najsilniej zakrzywion\u0105 energicznie br\u00f3dk\u0105.
\nZ chwil\u0105 wej\u015bcia m\u0119\u017ca, ig\u0142a nawleczona bia\u0142\u0105 nitk\u0105 na chwil\u0119 przesta\u0142a miga\u0107. Piotr zdawa\u0142 si\u0119 na nic nie zwraca\u0107 uwagi. Nad piecykiem gazowym w bia\u0142o emaliowanym, blaszanym pude\u0142eczku zawieszonym na \u015bcianie znajdowa\u0142y si\u0119 zwykle zapa\u0142ki. Chcia\u0142 zapali\u0107 papierosa.
\n\u2013 Dlaczego tu dzi\u015b nie ma zapa\u0142ek?
\nPowiedzia\u0142 to tonem z\u0142ym i burkliwym. Ale z\u0142o\u015bci w sobie w\u0142a\u015bciwie nie mia\u0142. Z awantur\u0105 wyszed\u0142 z domu w po\u0142udnie, wi\u0119c nie wypada\u0142o teraz m\u00f3wi\u0107 do \u017cony inaczej. Jednak wola\u0142by raczej powiedzie\u0107 Gerdzie co\u015b uspokajaj\u0105cego, ugodowego. Gdy przed chwil\u0105 szed\u0142 po schodach, nawiedzi\u0142a jego dusz\u0119 pogoda, jakby ju\u017c by\u0142o po wszystkim. Przez wys\u0142anie K\u00e4then do Neumann\u00f3w z wiadomo\u015bci\u0105 o zrezygnowaniu z wyjazdu, sam uleg\u0142 sugestii w\u0142asnej decyzji. Sprawa jest wi\u0119c rozwi\u0105zana, tylko jeszcze Gerda musi to zrozumie\u0107. Wi\u0119cej ni\u017c pewne, \u017ce zrozumie. Na schodach te\u017c przypomnia\u0142 mu si\u0119 jaki\u015b jej ulubiony wierszyk, dziwnie nachylaj\u0105cy zawsze jego serce ku rzeczywi\u015bcie pi\u0119knym dniom narzecze\u0144skim, jakie prze\u017cyli w L\u0105dku\u201d
\nEs Jocht der Mai,<\/em>
\nDer Wald ist frei<\/em>
\nVon Eis Und Reifgef\u00e4nge<\/em>
\nDer Schnee ist fort,<\/em>
\nAm gr\u00fcnen Ort<\/em>
\nErschailen Luftges\u00f6nge.<\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tym wierszykiem chcia\u0142 Gerd\u0119 przywita\u0107\u2026
\n\u2013 Zapa\u0142ki s\u0105 spakowane tam \u2013 wskaza\u0142a g\u0142ow\u0105 na kredens, gdzie sta\u0142 \u015bredniej wielko\u015bci neseserek, wn\u0119trze podzielono na specjalne przegr\u00f3dki, w kt\u00f3rych znajdowa\u0142y si\u0119: zapa\u0142ki, \u015bwieczki, latarka z zapasowymi bateryjkami, dalej no\u017cyczki, agrafki, guziki, k\u0142\u0119bki cienkiego szpagatu i rolka sznurka grubszego, pozwijane jakie\u015b paski i wiele innych maj\u0105cych si\u0119 przyda\u0107 w podr\u00f3\u017cy drobiazg\u00f3w.
\n\u017bmuda podziwia\u0142 przezorno\u015b\u0107 i umiej\u0119tno\u015b\u0107, z jak\u0105 jego \u017cona od kilku dni pracowa\u0142a nad spakowaniem najniezb\u0119dniejszych rzeczy. Likwidowa\u0142a mieszkanie na ch\u0142odno w spos\u00f3b zorganizowany. Pocz\u0105tkowo nawet Piotr pomaga\u0142 przy tym troch\u0119, ale potem to pakowanie w\u0142a\u015bnie stanowi\u0142o \u017ar\u00f3d\u0142o ich piekielnych k\u0142\u00f3tni. Ona chcia\u0142a go postawi\u0107 przed faktem dokonanym. Tymczasem dzisiaj \u2013 Piotr to czuje wyra\u017anie \u2013 Gerda musi przesta\u0107 gra\u0107 t\u0119 komedi\u0119 wyjazdu.
\nZapali\u0142 papierosa i usiad\u0142 na ma\u0142ej \u0142aweczce pod piecem.
\n\u2013 K\u00e4then posz\u0142a do Neumann\u00f3w zawiadomi\u0107 ich by nie czekali jutro rano na ciebie \u2013 rzek\u0142 ju\u017c zupe\u0142nie spokojnym g\u0142osem.
\nGerda wsta\u0142a.
\n\u2013 Twoja bezczelno\u015b\u0107 na pewno nie zawa\u017cy na naszym jutrzejszym wyje\u017adzie.
\nPodesz\u0142\u0105 do okna nawleka\u0107 ig\u0142\u0119.
\nR\u0119ce jej si\u0119 trz\u0119s\u0142y, tak by\u0142a wzburzona wewn\u0119trznie.
\n\u2013 Nie do\u015b\u0107 na tym, \u017ce masz zamiar rozbi\u0107 w\u0142asn\u0105 rodzin\u0119, zerwa\u0107 \u015blub ma\u0142\u017ce\u0144ski lecz w dodatku chcesz mnie jeszcze zblamowa\u0107. Ale ja ci na tym miejscu o\u015bwiadczam, \u017ce\u2026
\n\u2013 Nie pragn\u0119 \u017cadnych o\u015bwiadcze\u0144.
\n\u2013 \u2026 \u017ce my z K\u00e4then wyje\u017cd\u017camy st\u0105d bezapelacyjnie od tych Rus\u00f3w i Polak\u00f3w, od tego z\u0142odziejstwa, bandytyzmu, od kpin i panoszenia si\u0119 tej ca\u0142ej polskiej zgrai, kt\u00f3ra obsiad\u0142a nasze domy, wille, uzdrowiska. Pluj\u0119 na nich i nie cierpi\u0119. Rozumiesz , ja ich nie cierpi\u0119!
\n\u2013 Wi\u0119c pojedziesz tam by z g\u0142odu zdycha\u0107?
\n\u017bmudzie udziela\u0142a si\u0119 pr\u0119dko jej temperatura psychiczna, ale do tej pory siedzia\u0142 wci\u0105\u017c na \u0142aweczce; tylko papieros cz\u0119sto do ust wk\u0142adany \u015bwiadczy\u0142 o wzrastaj\u0105cym podenerwowaniu.
\n\u2013 Wol\u0119 tam zdycha\u0107 z g\u0142odu, ni\u017c tu je\u015b\u0107 upokorzenia u wstyd. Ni\u017c tu si\u0119 d\u0142awi\u0107 tym ich polskim chlebem.
\n\u2013 Zawsze twierdzi\u0142a\u015b, \u017ce to ziemia niemiecka, to i niemiecki chleb tu ro\u015bnie\u2026
\nPiotr trwa\u0142 jeszcze w pokojowym nurcie rozmowy, przecie\u017c argumenty, kt\u00f3rymi ewentualnie m\u00f3g\u0142by Gerd\u0119 przekona\u0107, mieni\u0142y si\u0119 pian\u0105 ironii.
\nW niej jednak przewala\u0142a si\u0119 ju\u017c burza.
\n\u2013 teraz tu nie ro\u017cnie niemiecki chleb, tylko polskie chwasty \u2013 rzuci\u0142a z pogard\u0105, wykrzywiaj\u0105c twarz w u\u015bmiechni\u0119ty grymas.
\n\u017bmuda wsta\u0142; dziwnie bole\u015bnie dotyka\u0142y go te ataki na Polak\u00f3w. Podszed\u0142 do Grety, kt\u00f3ra ci\u0119\u0142a teraz no\u017cyczkami jaki\u015b kawa\u0142 p\u0142\u00f3tna przy stole, po\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 na jej ramieniu.
\n\u2013 S\u0142uchaj, daj pok\u00f3j tym g\u0142upim z\u0142o\u015bciom. Chwasty i kanalie s\u0105 u nas te\u017c, a pewnie jest ich nawet wi\u0119cej u nas. Bo nie oni gn\u0119bili Europ\u0119 przez pi\u0119\u0107 lat. B\u0105d\u017a rozs\u0105dna. Zostaniemy tu, mam tu posad\u0119 niez\u0142\u0105, mamy mieszkanie, dziecka jak nie chcesz posy\u0142a\u0107 do szko\u0142y, to nie, mo\u017cesz K\u00e4then uczy\u0107 sam\u0105 w domu. Wiesz, \u017ce to tak d\u0142ugo nie zostanie, sytuacja si\u0119 zmieni, wr\u00f3c\u0105 tu znowu nasi, tylko trzeba przetrwa\u0107 najgorsze.
\nGerda strz\u0105sn\u0119\u0142a jego r\u0119k\u0119 jak strz\u0105sa si\u0119 nieprzyjemnego owada.
\n\u2013 K\u0142amiesz podle. Wszystko co m\u00f3wisz, k\u0142amiesz. Czujesz si\u0119 z nimi zwi\u0105zany. Szczekasz ich j\u0119zykiem, pijesz i \u017cresz z nimi. Wara co id \u201enaszych\u201d. Nie masz prawa m\u00f3wi\u0107 \u201enasi\u201d. Nigdy tak jasno jak dzi\u015b nie zdawa\u0142am sobie sprawy, \u017ce\u015b ty z ich rodu, chocia\u017c \u2013 zawaha\u0142a si\u0119 chwil\u0119 \u2013 ty sam w\u0142a\u015bciwie nie wiesz kim jeste\u015b, ale ja wiem: na dwie strony zdrajca i judasz!
\n\u2013 Honoru depta\u0107 sobie nie\u2026
\n\u2013 Honor! Tak, na mnie ju\u017c pad\u0142 cie\u0144 \u201ehonoru\u201d twojej rodziny\u2026
\n\u2013 Nie pozwol\u0119 sobie depta\u0107 po swoim honorze, rozumiesz to?
\nPowiedziane w bladym oburzenie zdanie przypiecz\u0119towa\u0142 w\u015bciek\u0142ym, bezmy\u015blnym zatrza\u015bni\u0119ciem otwartego kosza.
\nDobrze zdawa\u0142 sobie spraw\u0119 o czym my\u015bla\u0142a Gerda kiedy sykn\u0119\u0142a przed chwil\u0105 \u201ecie\u0144 honoru twojej rodziny\u201d. My\u015bla\u0142a o jego siostrze Katarce. Sta\u0142o si\u0119 to kilka miesi\u0119cy po jej zdumiewaj\u0105cej wizycie w L\u0105dku, wizycie zreszt\u0105 ju\u017c o tyle nieprzyjemnej, \u017ce Gerda z Katark\u0105 niemal od pierwszego wejrzenia zniecierpia\u0142y si\u0119 wzajemnie i st\u0105d Piotr przez ten czas by\u0142 mi\u0119dzy m\u0142otem a kowad\u0142em. O tragedii Katarki dowiedzia\u0142a si\u0119 pierwsza Gerda. \u201eOch, mawia\u0142a potem cz\u0119sto do Piotra, \u017ceby\u015b wiedzia\u0142 ile ja si\u0119 wtedy wstydu najad\u0142am, kiedy inspektor Haase przyszed\u0142 do mnie wtedy z t\u0105 gazet\u0105. Imi\u0119 i nazwisko to samo jak u naszej K\u00e4then. Katharine \u017bmuda\u201d. Oberschlesische Zeitung<\/em>, z kt\u00f3r\u0105 przyszed\u0142 do Gerdy inspektor Haase z ko\u0144cem stycznia 1942 roku, zawiera\u0142a na stronie pi\u0105tej niewielk\u0105 notatk\u0119:
\n\u201eRundiunkverbrechter zum Tode verurteilt.<\/em>
\nJoseph Tomalla<\/em>
\nVictor Sledziona<\/em>
\nKatharine Zmuda<\/em>
\nVolksdeutsche aus Pless (Volksliste Nr. III a.W.) wurden heute wegen Rundiunkverbrechens zum Tode verurteilt. Si\u0119 haben seit M\u00e4rz 1940 wiederholt Nachrichten des Londoner Senders abgeh\u00f6rt Und durch Weitererz\u00e4hlung das Volk beunruhigt Und die seindliche Propaganda unterst\u00fctzt. Alle Waren Mitalieder der polnischen unterirdischen Organisation\u201d<\/em>.
\nGerda potraktowa\u0142a w\u00f3wczas t\u0119 tragedi\u0119 wy\u0142\u0105cznie jako \u017ar\u00f3d\u0142o wstydu dla siebie. By\u0142a oburzona na bezczelno\u015b\u0107 Katarki, \u017ce \u015bmia\u0142a ich tak zblamowa\u0107. Sam Piotr niewiele si\u0119 tym przej\u0105\u0142, a nawet nie przysz\u0142o mu na my\u015bl, \u017ceby si\u0119 zainteresowa\u0107, gdzie wyrok zosta\u0142 wykonany i co sta\u0142o si\u0119 z \u015bmiertelnymi szcz\u0105tkami siostry. Proces wrastania w \u015brodowisko niemieckie by\u0142 ju\u017c tak daleko posuni\u0119ty, \u017ce Piotr nie robi\u0142 wi\u0119kszych przeszk\u00f3d, gdy Gerda po tym wypadku zaproponowa\u0142a zmian\u0119 pisowni nazwiska z dotychczasowego \u017bmuda (wymawiano Tsmuda) na Schmudde, w urz\u0119dach polskich zacz\u0105\u0142 si\u0119 zn\u00f3w podpisywa\u0107 \u017bmuda, bo mu w spos\u00f3b nieprzyjemny zwr\u00f3ci\u0142 na to uwag\u0119 pan Skowronek, kt\u00f3ry zreszt\u0105 wygrzeba\u0142 akt tej sprawy w tutejszym Zarz\u0105dzie Miejskim. W motywacji wniosku o zmian\u0119 pisowni nazwiska podano argument: Ehrenschande des Names (Katharine Zmuda aus Pless \u2013 Hochverr\u00e4terin). \u201eSiostra pa\u0144ska \u2013 Katarzyna \u017bmuda przynosi panu zaszczyt\u201d \u2013 rzek\u0142 przy tej okazji pan Skowronek i od tego te\u017c momentu Piotr cz\u0119sto wraca\u0142 do niej my\u015bl\u0105 i niejedn\u0105 modlitw\u0119 wzni\u00f3s\u0142 za ni\u0105 do Boga.
\nTeraz wi\u0119c brutalne dotkni\u0119cie tego tematu przez Gerd\u0119 musia\u0142 szarpn\u0105\u0107 Piotrem.
\n\u2013 Katarzyna \u017bmuda walczy\u0142a za Ojczyzn\u0119, kt\u00f3rej pozbawi\u0142 j\u0105 Hitler i jego zbrodniarze. A wi\u0119c to nie rzuca cienia na tw\u00f3j honor, \u017ce nasi palili \u017cywcem miliony ludzi i mordowali ca\u0142e narody , tylko moja siostra. Tfe, wstyd\u017a si\u0119, tfe, tfe, pierona i ty siebie nazywasz eine katholische deutsche Frau<\/em>. Tfe, tfe, pierona.
\nSta\u0142 przed Gerd\u0105 w zdenerwowaniu i udawa\u0142 plucie na pod\u0142og\u0119.
\nOna zaci\u0119\u0142a usta i czeka\u0142a ko\u0144ca jego wybuchu. W og\u00f3le nie s\u0142ucha\u0142a co m\u00f3wi. Uprzytamnia\u0142a sobie w\u0142a\u015bnie sentencj\u0119, jak\u0105 wyczyta\u0142a wczoraj w swoim sztambuchu, gdy przed z\u0142o\u017ceniem go do kosza przerzuca\u0142a z lubo\u015bci\u0105 karty, g\u0119sto zapisane drobnym, starannym pismem: Manmuss allesernst, aber nicht tragisch nehmen<\/em>. Dziwne, \u017ce w tym te\u017c duchu napisany by\u0142 ostatni list jej przyjaci\u00f3\u0142ki Luizy Schmidt z Bawarii, zapraszaj\u0105cy zreszt\u0105 gor\u0105co do przyjazdu. \u201eMaj\u0105 tu nied\u0142ugo uruchomi\u0107 ma\u0142\u0105 fabryk\u0119 mebli, gdzie tw\u00f3j m\u0105\u017c m\u00f3g\u0142by pracowa\u0107 \u2013 pisa\u0142a \u2013 ju\u017c ja bym si\u0119 o to postara\u0142a. Dop\u00f3ki nie znajdzie si\u0119 dla was jakiego\u015b mieszkanka, mo\u017cecie si\u0119 rozpakowa\u0107 u mnie, rozporz\u0105dzam dosy\u0107 du\u017cym pokojem i przedpokojem, a w og\u00f3le g\u0142owa do g\u00f3ry, oczywi\u015bcie sytuacja jest ci\u0119\u017cka, lecz \u017cycia nie nale\u017cy bra\u0107 tragicznie\u2026\u201d List ten, kt\u00f3ry przyszed\u0142 przed tygodniem, nie wywar\u0142 najmniejszego wra\u017cenia na Piotrze. Gerda, jakkolwiek by\u0142o mi\u0119dzy nimi, pragn\u0119\u0142a mie\u0107 Piotra przy sobie. Jej trze\u017awy umys\u0142 nie m\u00f3g\u0142 nie docenia\u0107 znaczenia m\u0119skiego ramienia, zw\u0142aszcza w okresie tak wielkiego prze\u0142omu w ich \u017cyciu jak wysiedlenie, cho\u0107 ostatnio odczuwa\u0142a do niego coraz wi\u0119ksz\u0105 nienawi\u015b\u0107, nie przestawa\u0142a go przecie\u017c traktowa\u0107 jako m\u0119\u017ca i ojca, kt\u00f3remu nie wolno si\u0119 w \u017cadnym wypadku uchyla\u0107 od obowi\u0105zk\u00f3w \u017cywiciela i opiekuna. Wi\u0119c dlatego te\u017c, bior\u0105c za dewiz\u0119 z\u0142ot\u0105 my\u015bl ze sztambucha, stara\u0142a si\u0119 za wszelk\u0105 cen\u0119 opanowa\u0107 nerwy, g\u0142osem, w kt\u00f3rym z\u0142o\u015b\u0107 mia\u0142a zosta\u0107 zatuszowana spokojem, przerwa\u0142a d\u0142ug\u0105 chwil\u0119 ciszy.<\/p>\n

Zbyszko Bednorz
\nRysowa\u0142 Stanis\u0142aw Rzepa
\nTygodnik Powszechny, nr 46 (191), 14 listopada 1948<\/p>\n

[Cz\u0119\u015b\u0107 3<\/a>]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Teraz ca\u0142ym sercem pragn\u0105\u0142by dociec przyczyny jej wizyty, z pewno\u015bci\u0105 kry\u0142o si\u0119 co\u015b za tym, mo\u017ce jakie\u015b przeszpiegi, a mo\u017ce po prostu chcia\u0142a si\u0119 wymkn\u0105\u0107 policji. \u2013 Vati, szukam ci\u0119, pos\u0142a\u0142a mnie mama. Nie zauwa\u017cona w p\u00f3\u0142mroku wesz\u0142a do kot\u0142owni K\u00e4then. Mia\u0142a na sobie sukienk\u0119 w niebiesko-\u017c\u00f3\u0142te, g\u0119sto siane kwiatki i niebieski fartuszek. Piotr \u017bmuda wzi\u0105\u0142 c\u00f3reczk\u0119 na r\u0119ce i weso\u0142o podni\u00f3s\u0142 w g\u00f3r\u0119. By\u0142 nawet rad, \u017ce przerwa\u0142a mu t\u0119 zadum\u0119, w kt\u00f3rej jak nigdy dot\u0105d ujrza\u0142 \u017cycie w\u0142asne…<\/p>\n

Read More Read More<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":2366,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[27],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2375"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2375"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2375\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2412,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2375\/revisions\/2412"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2366"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2375"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2375"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.przyladekhistorii.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2375"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}